Co w GT piszczy

Mistrzostwa świata GT1 – koniec jazdy Panowie.

Któż by nie marzył o wyścigach najpiękniejszych, najdroższych i najszybszych aut świata! Któż by nie marzył o tym by koło w koło walczyły McLareny, Lamborghini, Mercedesy, Ferrari, Audi, BMW, Porsche… a nie! Moment! Przecież to mamy? Są przecież świetnie prosperujące GT3, GTE, czy Mistrzostwa Świata GT, czyli dawne GT1. Są? Aby na pewno? I jeśli są to czemu tak o nich cicho, czemu pasjonujemy się wyścigami kół połączonych plastikiem i kompozytami, zamiast oglądaniem prawdziwego wyścigowego mięcha i samochodów naszych marzeń? Spróbujmy poszukać tych odpowiedzi zaglądając do obecnego światka wyścigów GT.

No to zacznijmy od wiadomości dobrych, czyli od wygranej Kuby Giermaziaka w Petit Le Mans w klasie NGT. Kilka słów wyjaśnienia: Petit Le Mans to taka kopia naszego, europejskiego Le Mans, tyle że w Stanach Zjednoczonych. O takie właśnie mają hobby Amerykanie, żeby kopiować wszystko co dobre z całego świata i nie tyczy to się tylko wyścigów bynajmniej. Wracając do wyścigu. Rozgrywany jest on na słynnym torze Road Atlanta na dystansie 1000 mil lub maksymalnie 10 godzin jazdy. Jest on również jedną z rund serii ALMS. W tym roku po dość zaciętej walce załoga Giermaziak /Farnbacher / Cisneros, a konkretnie ich Porsche GT3 Cup zameldowało się na mecie jako pierwsze w klasie NGT. Klasyfikację generalną i klasę prototypów wygrał pojazd, nomen omen, Loli, której to bankructwo jest tematem poprzedniego wpisu. Całkiem nieźle jak na pierwszy start Kuby w ALMS. Być może auta GT są tym co mu bardziej odpowiada od bolidów jednomiejscowych, w których aż takich sukcesów nie odnosił? Czas pokaże, ale chętnie zobaczę Giermaziaka jako pierwszego Polaka na starcie Le Mans 24h. O ile nie wyprzedzi go Kubica. W ramach rehabilitacji oczywiście 😉 (czysto hipotetyczne stwierdzenie nie mające poparcia w faktach).

Zespół Kuby Giermaziaka na Petit Le Mans 2012.

 Wracając do kwestii samego światka wyścigów GT. Obecny rok obfituje w różne wydarzenia kluczowe dla przyszłości tej dyscypliny. Zacznę od tych złych. Właśnie upadły Mistrzostwa Świata GT1. To bodaj najkrócej istniejąca seria mistrzowska jaką pamiętam bo raptem trzy lata. Po sezonie 2009 utworzono je z Mistrzostw GT1, miały zawierać dwie klasy, ale ostatecznie zgłosiły się jedynie zespoły startujące w GT1, więc tak naprawdę to stare mistrzostwa nabrały rangi światowej i pojawiać się zaczęły na torach na całym świecie. Prawda jest jednak taka, że istniały nie trzy, a dwa sezony, gdyż w tym ostatnim, tegorocznym, ścigano się na autach klasy GT3, pozostawiając jednak w nazwie serii „GT1”. Dziwadło, pomyłka i śmiech na sali. Wszystkie te określenia można przypisać serii niestety już praktycznie od chwili powstania samego pomysłu na jej utworzenie. Dość powiedzieć, że ACO, czyli organizator min. Le Mans Series oraz kilku pokrewnych, już w momencie powstawania Mistrzostw Świata GT1 zbanowało w swoich seriach auta GT1. Oznaczało to, że pojazdy GT1 będą bodaj jedynymi pojazdami GT mogącymi startować praktycznie tylko w jednym cyklu wyścigowym na świecie. Mało tego to jeden z wielu problemów jakie zaistniały od pierwszej chwili. Od początku istniały także te finansowe, o których osoby dobrze władające językiem angielskim mogą poczytać TUTAJ. Dodać do tego należy bardzo duże koszty startów w klasie GT1 w stosunku do innych, podobnych kategorii. Wszystko to zaowocowało pojawieniem się na finałowym wyścigu właśnie zakończonego sezonu „aż” 12 pojazdów, a po pierwszym okrążeniu zostało już ich tylko dziesięć. Jak na serię o statusie Mistrzostw Świata uważam to za kompletną porażkę.

Mercedes AMG SLS GT3 na ulicach Warszawy.

W ten sposób po przykrym początku możemy płynnie przejść do tych dobrych informacji. Otóż znacznie tańsza  i niemal identyczna dla obserwatora z zewnątrz kategoria, czyli GT3, rozwija się wyśmienicie. O ile ilość zgłoszeń do europejskiej serii również nie powala, to rozwija się ona znakomicie na niższych poziomach. Obecnie powstaje wiele cyklów korzystających z aut GT3 na poziomie krajowym, co być może zwiastuje rozkwit cyklu europejskiego w dłuższej perspektywie. Ogólna ilość kierowców ścigających się autami tej klasy na całym świecie oraz różnorodność aut w niej startujących robią wrażenie.

Dobrych wiadomości jednak nie koniec. Otóż popularność GT3 połączona z upadkiem GT1 w tym roku zrodziła dyskusję, a właściwie spór wśród organizacji zajmujących się wyścigami. Otóż FIA wraz z ACO proponują stworzenie globalnej klasy GT przez połączenie GT3 z GTE, która to kategoria ściga się w seriach organizowanych przez tą druga organizację, jak choćby LMS. Sprzeciwia się temu SRO, czyli organizator większości serii GT, których patronem jest FIA, jak chociażby właśnie GT1, GT3, czy GT4. Władze tej organizacji twierdzą, że ogólnoświatowe przyjęcie reguł GT3 doprowadziłoby nie do rozwoju, a do zniszczenia tej kategorii motorsportów. Już wyjaśniam dlaczego. Otóż głównym postulatem przepisów GT3, jest zbalansowanie możliwości wszystkich startujących samochodów na tym samym poziomie. Przed sezonem przeprowadzane są testy wszystkich modeli zgłoszonych pojazdów i potem na podstawie ich wyników wprowadzane są modyfikacje tak aby wszystkie pojazdy niezależnie od swojej mocy, czy wagi mogły uzyskiwać podobne czasy. Idea ciekawa i umożliwiająca szansę na walkę każdemu. Z drugiej strony jest to idea zabijająca interesy producentów samochodów. No bo owszem można się starać zbudować auto jak najlepiej sprawdzające się na torze, ale po co jak potem i tak ktoś wyrówna jego osiągi do osiągów reszty stawki? Na to właśnie uwagę zwracają włodarze SRO. Kategoria GTE, w której nie ma takich ograniczeń, odpowiada na inne potrzeby rynku i może dzięki temu przyciągać, na przykład, zespoły fabryczne. W końcu zastanówmy się chwilę: czy Audi tak bardzo inwestowałoby w swój program Le Mans, gdyby ktoś zrównywał osiągi prototypów? Na pewno nie. To samo tyczy się aut GT. Problem w tym, że producenci zarabiają na samej sprzedaży aut GT3, których mogą sprzedać kilkadziesiąt rocznie. Tymczasem aut klasy GTE sprzedać można kilkanaście. Z drugiej strony GTE daje większą szansę na dobrą promocję marki, jeśli się weń zainwestuje.

GT4, czyli najbardziej „cywilne” wyścigi.

Wszystko to sprawia, że moim zdaniem, trudno się nie zgodzić z argumentami SRO. Mamy dwa rynki, jeden nastawiony na interesy kierowców, drugi na producentów – w dużym uproszczeniu. Połączenie ich raczej nie skutkowałoby zadowoleniem obu stron, a ich zniechęceniem. Niemniej uważam, że każda dyskusja jest dobra bo prowadzi do wymiany opinii i nowych pomysłów.

Warto wspomnieć, że wyścigi GT generalnie są zbyt mało popularne. Być może to kwestia za słabej promocji? Bo nie wierzę by były za mało medialne, a oglądać je możemy niemal jedynie na transmisjach internetowych, tymczasem w mediach cisza. Nie od dziś wiadomo przecież, że media i promocja to zainteresowanie, a zainteresowanie to kolejni uczestnicy i sponsorzy, czyli pieniądze i sukces serii. Co więc jest nie tak? Naprawdę trudno mi powiedzieć, ale wiem, że każdy kto nie zna wyścigów GT traci naprawdę wiele!

8 thoughts on “Co w GT piszczy

  • Październik 29, 2012 at 7:39 am
    Permalink

    No właśnie o GT nie wiem nic. Napisz coś o różnicach między wszystkimi klasami GT. To by uzupełniło moją wiedzę 🙂
    Co do Giermaziaka, to chyba zbyt mało zażył jednomiejscówek, żeby jednoznacznie stwierdzić, że się nie nadaje. Ale jeśli zostanie tam gdzie jest, myślę, że też będzie dobrze. Na siłę do F1? Eeee nie.
    Kwestia mediów, promocji itp.: tak to już jest. Nasza piłkarska Ekstraklasa jest, lekko mówiąc, słaba, ale mecze obejrzysz wszędzie. Z koszykówką czy siatkówką gorzej ale i tak lepiej niż kiedyś. A widziałeś kiedyś w tv mecz hokeja? Ja nie i nie wiem dlaczego skoro to bardzo widowiskowy sport. Z motosportów tylko F1 i nawet o WRC jest mało, nie wspominając np. o MotoGP, które jest genialne i nie wiem czy nie równie widowiskowe jak F1.

    Reply
  • Listopad 1, 2012 at 6:28 pm
    Permalink

    Przypominają mi się słowa Stephane'a Ratella z konferencji w Spa: "Proponowaliśmy innym organizacjom nawiązanie współpracy, zamiast tego oni bezwstydnie skopiowali nasze pomysły i ukradli nam naszych uczestników".
    To właśnie jest największy problem GT3. Organizacje takie jak ADAC mają specyfikację GT3, ale lekko zmodyfikowaną i nagle okazuje się, że nie można startować w seriach SRO, bo nasz samochód nie jest dopuszczony do rywalizacji i utykamy na kilka lat w Niemczech.
    Moja koncepcja zakłada, że najważniejszą klasą GT jest GTE, które startują w Le Mans i Mistrzostwach Świata i Europy GT, a GT3 jest obecne na mniejszych, bardziej lokalnych rynkach. To byłby idealny plan i chyba faktycznie taki był, ale nie sprawdził się w żadnym stopniu, bo ACO, FIA, SRO, ADAC, GT Sport, MSA i jeszcze inni dbali tylko o swoje interesy i stworzyli największy bajzel w wyścigach od wielu lat.

    Reply
  • Listopad 2, 2012 at 12:14 pm
    Permalink

    Ja też nie do końca rozumiem ten układ. Przecież wszystkim organizacjom powinno zależeć na tym by mieć jak najwięcej uczestników, więc unifikacja przepisów lokalnych serii i tych z GT3 powinna być każdemu na rękę. Tymczasem wygląda to tak, mniej więcej jak jedna z polskich cech, czyli każdy chce zrobić po swojemu, nie ważne, czy zrobi lepiej, czy gorzej byle by było na jego modłę. 😉

    Reply
  • Listopad 2, 2012 at 2:03 pm
    Permalink

    GT jest rozbite na zbyt wiele typów wyścigów. Mamy wyścigi długodystansowe (WEC), średniodługie (BES) i sprinterskie (GT1, ADAC). To sprawia, że trudno jest określić, w jakim celu te auta mają być tworzone i tym samym trudno jest zorganizować odpowiednio serie.

    Moim zdaniem powinno się zmniejszyć ilość serii i stworzyć kilka mocnych serii łączących rywalizację aut GTE i GT3, co działałoby jak LMP – GTE dla zespołów fabrycznych i mocnych prywatnych, a GT3 tylko dla prywatnych z określonymi limitami.

    My tu prowadzimy ożywioną dyskusję, a nie widać żadnego zainteresowania wspólną rozmową między organizatorami. Dosyć to smutne.

    Reply
  • Listopad 2, 2012 at 4:20 pm
    Permalink

    Tu się akurat nie zgodzę bo różnorodność wyścigów GT wynika z tego, że by zrobić auto GT idziesz do salonu po Porsche i potem oddajesz do firmy, która je przygotuje do konkretnych wyścigów. Innymi słowy – dostępność. Oczywiście w porównaniu z innymi klasami. To nie są te sumy i potrzeby co przy budowaniu prototypów czy bolidów.

    Także niech sobie będzie tyle klas na szczeblu krajowym, jak ADAC np. Problem natomiast jest z rywalizacją na poziomie światowym bo tam popularnością GT zdecydowanie odstaje. GT1 nie było sprinterskie dopóki tego nie spartaczyli pod wymogi telewizji, a potem i tak żadna nie transmitowała. GTE świetnie się sprawdza w LMS, a GT3 jako tańsza i bardziej amatorska odmiana.

    Jak już pisałem we wpisie połączenie GTE i GT3 uważam za strzał w stopę bo mimo podobnego wyglądu, to dwie zupełnie różne dziedziny, a sporo osób sugeruje się wyglądem aut podczas gdy to co pod karoserią to dwa inne światy.

    Reply
  • Listopad 2, 2012 at 6:23 pm
    Permalink

    Źle mnie zrozumiałeś. Mówię o stworzeniu rywalizacji aut GTE i GT3 na tym samym torze w dwóch klasach. Tak, jak za czasów FIA GT, gdzie ścigały się auta GT1 i GT2.

    Natchnąłeś mnie jednak do innych przemyśleń. Cała ta dyskusja na temat tych dwóch klas zrodziła się, ponieważ producenci zaczęli się wycofywać z GTE. GT3 się świetnie rozwija, bo z założenia ma działać z minimalnym lub żadnym wkładem producentów. A co z GTE? Ilu mamy tam producentów? Ferrari, Aston Martin, SRT i Chevrolet*. To jest raptem czterech producentów! I to ma być czołowa kategoria wyścigów GT? Planowana unifikacja obu klas wynika z faktu, że w ACO i FIA nie potrafią znaleźć sposobu na zainteresowanie producentów.

    * – Nie wspominam o Porsche, bo ich zaangażowanie jest od teraz, czyli od wycofania zespołu fabrycznego z ALMS równe zeru. Do czasu wprowadzenia nowego modelu 991 na tor, co nie nastąpi przed 2014 rokiem, Porsche nie ma ochoty startować w GT. Wszystkie siły rzucili na LMP1. Czy słusznie? Nie mi to oceniać. Na pewno jednak zawiedli zaufanie zespołów.

    ** – Zaczynam się gubić we własnych słowach. Najchętniej bym zaczął tę rozmowę od początku.

    Reply
  • Listopad 2, 2012 at 6:57 pm
    Permalink

    Ad. **
    😀

    GTE wcale nie podupada. Zobacz ilu masz producentów prototypów. 4? 5? To samo tyczy się GTE. To po prostu klasa, która wymaga innego zaangażowania, środków i nastawienia, stąd różnice między GTE, a GT3. Rywalizacja tych klas nie jest możliwa w tej formie jaką proponujesz. Zauważ, że GTE jest przystosowane do długodystansowych wyścigów, a GT3 nie. Tak więc wspólne wyścigi obu klas, nawet jako dwie klasy z oddzielną klasyfikacją, ale na jednym torze wymusiłyby zbliżenie się ich do siebie, a to nie o to chodzi.

    Reply
  • Listopad 3, 2012 at 11:56 am
    Permalink

    W prototypach sprawa wygląda trochę inaczej. Oczywiście, że jest mniej producentów, ale prawie wszyscy rywalizują w klasie LMP1. Tylko nieliczni produkują jedynie auta LMP2 (Zytek, Oreca i to praktycznie tyle).

    W GT jest natomiast bardzo wielu producentów, którzy budują jedynie auta GT3, nie mając żadnego zamiaru budowy aut GTE. Na pięciu producentów GTE przypada chyba z 12 GT3. To dużo większa dysproporcja niż w przypadku prototypów.

    Wczoraj ogłoszono powstanie FIA GT World Series. Od sukcesu tej serii będzie zależeć przyszłość całej klasy GT, więc warto poczekać z dyskusją do pierwszego wyścigu.

    Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *